Wilders college

thumb0001-1-jpg5c8f6c95-a319-4301-b3c8-c2b1555539c0original

Gisteren verzorgde Geert Wilders een lezing in de entourage van de rechtbank. De lezing mondde uit in een college over verkiezingsretoriek. De beklaagde legt uit dat wat er in verkiezingstijd wordt gezegd is ingegeven door wat je wil bereiken: stemmen trekken.

De politicus spreekt dus uit wat mensen denken, maar zelf misschien niet zeggen. Door dat te doen val je in de smaak. Dit impliceert dat wat er precies gezegd wordt met een korrel zout genomen moet worden. Het is immers verkiezingsretoriek:

onbezield gebruik van overspannen taal met clichés en bombast

en geen wetenschappelijke verhandeling waarbij een thema van alle kanten bekeken wordt om een afgewogen besluit te nemen.

De lezing zelf is op zich ook weer gebaseerd op dat beginsel: zoveel mogelijk bereiken door retoriek. “Dat is nu eenmaal het vak van de politicus”, zegt hij. Hij kan niet anders. Opnieuw zegt hij dingen die bijna niemand zo zou zeggen, bijvoorbeeld over de premier wiens optreden hij kwalificeert als laaghartig en vals. Hij zegt nog net niet dat hij in de gevangenis thuishoort. Misschien doet hij dat bij de volgende verkiezingsavond.

Wie dit vak beheerst en een opvallende haardos verzint gooit hoge ogen bij verkiezingen.

De lezing is zeer geschikt als lesmateriaal voor studenten politicologie en iedereen die iets wil begrijpen van het hedendaagse politieke discours.

Out of control

Volgens een bericht in Binnenlands Bestuur keren grote accountantskantoren de rug toe naar kleine gemeenten. Dat betekent dat het (wettelijk verplichte) accountantstoezicht op die gemeenten niet meer gegarandeerd is. Bij gevolg is de gemeentelijke boekhouding out of control, de inkomsten en uitgaven worden immers niet meer geverifieerd. Opvallend is dat in een recent rapport (2015) van een werkgroep […]

Populistische elite

De verkiezingen in de VS leiden tot een gigantische hoeveelheid commentaren, vaak net zo tegenstrijdig als de uitspraken in de verkiezingscampagnes. En iedereen heeft gelijk, ook dat nog, in ieder geval vanuit het eigen perspectief. Ik denk niet dat het veel zin heeft om daar nog iets aan toe te voegen. Duidelijk is volgens mij […]

De WRR-paradox

De Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) heeft recent twee rapporten uitgebracht. Een over de financiële sector en een over het klimaatbeleid. In deze rapporten zie ik enkele opvallende punten. In de eerste plaats merk ik op dat het 1 rapport had moeten zijn.  Het een heeft alles met het ander te maken. Ik zie 3 […]

Paradoxaal leiderschap

Recent verscheen Paradoxaal leiderschap van Ivo Brughmans. Het vervolg op De kunst van het paradoxale leven (2013). Paradoxen, en vooral hoe daarmee om te gaan, is een thema dat Ivo fascineert. De kern van zijn betoog is dat we los moeten komen van het of-of denken en meer moeten met en-en denken. Het is de kunst om […]

Het causale kaartspel

Het is een kernkwaliteit van de politicus om zich successen toe te eigenen. Het gaat goed met Nederland zegt de Troonrede. En dan volgt samengevat: ‘en dat komt door ons beleid’. Daar zijn toch wel vragen bij te stellen. Je kan net zo goed stellen: ‘ondanks ons beleid gaat het nog best goed’. Het is maar […]

Lezing 26 augustus 2016

Lezing door Ben Verleg ter gelegenheid van de presentatie van de eerste druk van de Algemene Inleiding in Zingevende Besliskunde op 26 augustus 2016. Beste vrienden en toehoorders, Ik ga u vanmiddag 3 dingen vertellen: De boodschap van vandaag: besluitvorming is dynamisch Iets over het waarom van dit boekje: ik heb een proefschrift geschreven in […]

Presentatie Inleiding in Zingevende Besliskunde

Op 26 Augustus 2016 presenteert Ben Verleg in samenwerking met het Instituut voor Zingevende Besliskunde en de Hogeschool van Amsterdam, Center for Applied Research on Economics & Management, de Algemene Inleiding in Zingevende Besliskunde. Programma 15.00 uur Aanvang Welkom en introductie Inleiding Ben Verleg Workshop: proeven aan een nieuwe methode 17.00 uur Afsluiting Nazit Aan […]

IMF en besluitvorming

Onlangs verscheen een bijzonder interessant, kritisch evaluatierapport (IMF_evaluatie) over de besluitvorming in het Interantional Monetary Fund (IMF) met betrekking tot de euro-crisis. Griekenland, Portugal en Ierland mochten van het IMF meer dan 3x hun limiet lenen. Dat heeft geleid tot de desastreuze gevolgen voor met name Griekenland. Het IMF heeft aanzienlijke risico’s niet gezien en de […]