Morele oordeelsvorming

Zoals we weten zijn de Corona-maatregelen eerst en vooral bedoeld om de capaciteitsproblemen van de ziekenhuizen zo lang mogelijk beheersbaar te houden.

Door de manier waarop in Nederland de zorg is georganiseerd is er nauwelijks reserve-capaciteit beschikbaar. Bij een te groot aanbod van patiënten komen we dus vrij snel in een noodtoestand terecht. We willen immers niet in de situatie komen dat nieuwe patiënten niet meer geholpen kunnen worden.

Er is de nodige kritiek op de verschillende maatregelen die de regering neemt. Dat is begrijpelijk want die maatregelen veroorzaken veel schade en hoewel het vergelijken van appels met peren is, zegt men wel dat de maatregelen meer schade veroorzaken dan goed doen.

Opmerkelijk is dat degenen die de maatregelen bestrijden en willen boycotten geen oplossing hebben voor het capaciteitsvraagstuk. Het inrichten van aparte Corona-klinieken bijvoorbeeld, zoals in het verleden met TBC gebeurde, is wellicht efficiënt, maar levert niet een oplossing voor het personeelsgebrek waarmee we kampen.

Het niet nemen van maatregelen leidt tot dilemma’s waar we niet in terecht willen komen. Niemand wil beslissen wie wel of niet geholpen gaat worden bij een te groot aanbod van patienten. Dus nemen we die maatregelen, koste wat het kost. Een kosten-batenanalyse is niet nodig. De schade van de maatregelen nemen we voor lief.

Flexibiliseer zorgcontracten!

Een crisis stelt ons voor uitdagingen. Een effect van de COVID-19 crisis is dat de normale zorg in het gedrang zit. Alle aandacht in ziekenhuizen gaat naar patiënten geïnfecteerd met het COVID-19 virus. Veel patiënten met andere chronische ziekten of klachten kunnen door de huidige maatregelen niet terecht in de ziekenhuizen, waar het besmettingsgevaar immers […]