Zelfplagiaat

Onlangs was er weer een onderzoek waaruit bleek dat veel wetenschappers teksten hergebruiken. Sinds een aantal jaren komt deze discussie telkens weer terug en zien we dezelfde argumenten over dit onderwerp opnieuw de revue passeren… Dat komt doordat wetenschappers ‘afgerekend’ schijnen te worden op het aantal publicaties. Zij publiceren daarom bijvoorbeeld graag meerdere artikelen over hetzelfde onderzoek. Een lange lijst publicaties staat stoer op een CV en zij voldoen op die manier aan de taakstelling: Publiceer zoveel mogelijk artikelen.

De discussie leek beslecht toen KNAW stelde dat zelfplagiaat geen plagiaat is en we de term niet meer zouden moeten gebruiken. Maar nee hoor, we vallen in herhaling. Zo vreemd is dat niet. Bewust of onbewust herhalen we onszelf regelmatig. Is het niet om onszelf te bevestigen dan is het wel omdat de ander vaker moet horen wat je bedoelt alvorens het te accepteren. Iedereen die wel eens iets presenteert weet dat je de boodschap 3 keer moet herhalen in je verhaal. Anders komt het niet aan.

Als je met andere woorden hetzelfde zegt is het geen (zelf)plagiaat, gebruik je exact dezelfde formulering dan is het dat wel. Dus wil je problemen op dit gebied voorkomen, herhaal jezelf dan ┬ámet andere woorden of voeg een zinnetje toe: “zoals ik al zei…” of “zoals ik in eerder werk (zie noot) al betoogde…”.

Ik stel voor dat degenen die toch in de fout gaan voor straf 100 keer

“Ik mag mezelf niet herhalen”

met een kroontjespen in een schrift schrijven. Maar dat heb ik vast al eens eerder gezegd.

Disclaimer: elke overeenkomst met ander werk berust op toeval.

Geef een reactie