Tussentijdse evaluatie

xxl

In Nieuwsuur is gisteren een tussentijdse evaluatie gehouden van en met de topmannen van de 4 grootste Nederlandse banken.

De centrale vraag is hoe het er met de bancaire sector voorstaat 8 jaar na het uitbreken van de financiële crisis. Samengevat: de sturende opvattingen zijn ongewijzigd. Allen accepteren de aangescherpte regels en doen verder wat ze altijd deden, maar dan wel een beetje beter. Dus: geen producten verkopen die niemand snapt en eerlijk proberen te vertellen wat iets kost. Daar hebben de traditionele bankiers al hun handen aan vol, zo blijkt.

Ondanks de wat saaie setting is het een fascinerend schouwspel dat de moeite van het terugkijken waard is (klik op de foto). Het is een worsteling tussen het uitstralen van krachtdadig leiderschap en het zitten in de beklaagdenbank. Dat laatste heeft de overhand. Het wil maar niet vlotten met het herstel van vertrouwen. Enkele voorbeelden:

  • ING zou zonder de reddingsoperatie van de staat zijn omgevallen, bevestigde de topman. Zijn salaris van 1.600.000 per jaar noemt hij “eigenlijk te laag. Ik doe het voor de eer.”
  • De Rabo-topman weet niet hoeveel van zijn medewerkers achter de tralies zitten vanwege de Libor-affaire. Het woord fraude en oplichting durft hij niet te noemen. Hij noemt het voorbeelden van ‘slecht gedrag’.
  • Dezelfde bank is nu gedaagd vanwege het onder druk zetten van klanten en het antedateren van overeenkomsten in het derivaten-dossier. De topman blijkt niet te weten hoe ’t zit en “herkent zich niet in de kritiek want we proberen de problemen op te lossen”. Men onderzoekt de recente klachten en als het zo blijkt te zijn zal men het (alsnog) oplossen.
  • Technologische ontwikkelingen bedreigen de banken volgens de topman van ABNAmro niet want dan moeten ze (spelers zoals Google en Apple, dat nota bene al een bankvergunning heeft) een wft-diploma halen en voldoen aan alle bureaucratische eisen en “daar hebben ze echt geen zin in”.

Stropdassen

Aan het slot van het gesprek staat de stropdas symbool voor het tegenhouden van veranderingen. Volgens Gerrit Zalm is die stropdas heel hardnekkig. Daar heeft hij gelijk in. Ik stel voor een volgend gesprek niet pas over 5 jaar te arrangeren, maar volgende maand onder de titel “Ethiek en leiderschap in de financiële sector”. Zonder stropdassen!

5 reacties:

  1. Ingehaald door de werkelijkheid? Er ontstaan rap alternatieven voor het traditioneel bankieren, zodra het kan stappen velen over denk ik zo. Ik heb mijn bank eigenlijk niet nodig en als ik ze nodig heb, hebben ze mij niet nodig. Weinig binding: veel alternatieven 🙂

  2. Wat gaan ze doen aan restschulden bij gedwongen verkoop, particulier die zich geconfronteerd zien met tien duizenden of zelfs tonnen aan restschuld? Door baanverlies, ondernemingsverlies. Wacht deze mensen een straf van drie tot vijf jaar en daarna nog een bkr notering van 5 jaar hun leven is gewoon kapot!

  3. En dan die keiharde onderschatting over grote (maar ook kleine) spelers in de technologische sector. Te denken dat een dergelijke onderneming “geen zin” zou hebben om een diplomaatje te halen ! De ABNAMRO is dus de eerste van de vier die ten onder gaat vermoed ik. Met verbazing zat ik te kijken.

  4. De Draaier herkent zich niet in de problematiek van de rentederivaten?
    Ik stuur een kopie van al mijn Rabobank-dossiers (na toestemming van de klanten) naar zijn mailadres.
    Raar, een bestuurder met dyslectie.

Geef een reactie