Op herhaling

politie-embleem

Als u mij een beetje hebt gevolgd kent u mijn kernboodschap: in de besluitvorming is ingebakken of het met de uitvoering wat kan worden of niet. We weten dat het zo is, maar toch is het elke keer weer verbluffend om te zien wat er gebeurt als die besluitvorming tekortschiet.

Na de geruchtmakende besluitvorming over de vertrekregeling bij de Belastingdienst staan de schijnwerpers nu gericht op de Nationale Politie. Op basis van wat nu algemeen bekend is naar aanleiding van het gedrag van de Centrale Ondernemingsraad, is het evident dat de besluitvorming daar, zacht uitgedrukt, hoogstwaarschijnlijk “niet aan de eisen voldoet”. De omvangrijke en vergaande reorganisatie is onvoldoende kritisch besproken doordat de invloedrijke stakeholders als het ware ingepakt waren. Zij werden enorm in de watten gelegd, het kon niet op. De zo broodnodige tegenspraak van de zijde van de medezeggenschap bleef achterwege en de balans van de maatregelen sloeg door, met als gevolg een haperende organisatie.

Opvallend is dat in deze context andere kritiek weinig kans maakte. Leiding en medezeggenschap vormden een machtig blok dat de buitenwereld die wel de nodige kanttekeningen plaatste, op afstand hield.

Wat nu?

Uiteraard volgt er onderzoek naar hoe dit heeft kunnen gebeuren. Op termijn leidt dat tot een rapport met een feitenrelaas en tal van mooie aanbevelingen die geheel worden overgenomen. Dat kan ook makkelijk want de inmiddels vervangen leiding heeft al orde op zaken gesteld.

Het onderzoek, gericht op de betrokken personen, wordt (vooralsnog) ingesteld door het ministerie van Veiligheid en Justitie. Dat is jammer want daardoor is niet te verwachten dat de rol van het departement zelf in het onderzoek wordt betrokken.

Het zou beter zijn een dergelijk onderzoek te laten uitvoeren door onafhankelijke onderzoekers. Nog beter is het om bij complexe aangelegenheden, de besluitvorming te laten toetsen of aan alle eisen wordt voldaan. In diverse publicaties is uitgewerkt hoe dat ingericht kan worden. Recent nog in de Algemene Inleiding in Zingevende Besliskunde. Het is een kwestie van bewust organiseren en de juiste mensen inschakelen.

 

Geef een reactie