Decreten

De elementen van goede besluitvorming zijn in het algemeen wel bekend. Ook bekend is dat het in de praktijk er vaak niet van komt ervoor te zorgen dat aan alle eisen wordt voldaan. Het gevolg daarvan is dat de uitvoering stagneert.

Bij beslissingen die we heel belangrijk vinden is dat een enorme handicap. Bij beslissingen die we liever niet uitgevoerd zien is het een zegen. Een besluit dat niet aan de eisen voldoet werkt vaak als een boemerang. Het effect wordt niet bereikt en slaat terug op de decisionmaker.

Een van de elementen die doorslaggevend kunnen zijn is participatie. Als betrokkenen geen deel uitmaken van het besluitvormingsproces is de kans groot dat zij zich niet in het besluit herkennen. Vervolgens is de zin om eraan mee te werken afwezig en is het een kleine stap om er juist tegen te gaan.

Dat is wat er gebeurt bij het toepassen van eenzijdige decreten. De Amerikaanse president grossiert in zijn eerste week met besluiten die niet aan de basis-eisen van goede besluitvorming voldoen. De steun aan zijn besluiten neemt dagelijks af en het verzet groeit. Mogelijk begrijpt hij niet hoe dit werkt, gewend als hij is om eenzijdig besluiten te nemen.

Een aspect van democratische besluitvorming is dat ook tegenstanders betrokken zijn bij het besluitvormingsproces. Men noemt dit ook wel het organiseren van tegenspraak. Het gaat er dan niet alleen om dat het georganiseerd wordt, maar vooral dat er met de geluiden ook iets gebeurt. Als dat wordt nagelaten wordt het bijzonder lastig om besluiten uitgevoerd te krijgen.

Alleen macht volstaat niet. Dat gaat ook de machtigste man van het moment ontdekken.

 

 

Geef een reactie