Belastingdienst

De Belastingdienst is vaak in het nieuws, doorgaans weinig positief. Nu is het de dienst zelf die de noodklok luidt: de inning loopt gevaar vanwege de vele problemen met automatisering. Die problemen zijn niet nieuw. Wel dat de dienst er nu zelf mee voor de dag komt.

Tot 2001 werkte ik bij de toen nog hoog gewaardeerde fiscus. Het was een vooruitstrevende organisatie om trots op te zijn. Gekscherend zeg ik wel eens dat sinds mijn vertrek het niet meer zo goed gaat. Toch zijn de problemen al veel eerder begonnen. Al in de jaren ’80 was sprake van IT-systemen als een bord spaghetti. Toen ik er als projectleider aan werkte leerde de ervaring dat een nieuw systeem bouwen veel makkelijker was dan dat systeem te laten werken in de ook toen al als verouderd bestempelde omgeving… Het is al met al knap dat het allemaal nog werkt!

De complexiteit is elk jaar toegenomen. Nieuwe wetgeving, uitbreiding van taken (toeslagen) en bekwame mensen vervangen door goedbedoelende maar minder ingevoerde mensen, zijn de belangrijkste elementen voor een neerwaartse spiraal. Bij de onderliggende besluitvorming is onvoldoende gelet op de uitvoering. Het is kortom een beste mix die leidt tot mismanagement. En als dat lang genoeg aanhoudt krijg je vanzelf een sense of urgency. En daar zijn we nu dus ongeveer.

Een klein lichtpunt is dat de staatssecretaris nu de werkvloer wil betrekken. Dat had hij eerder mogen doen. Zie mijn advies in de column “Ik vertrek” (hieronder).

Hopelijk is het ook het keerpunt.

Geef een reactie